Aναστασίου Γιαννά
Σε δύο χρόνια η Γερμανία θα παράγει πετρέλαιο και αέριο από
μαλακό άνθρακα αρκετό για μακροχρόνιο πόλεμο. Η Standard Oil
της Νέας Υόρκης την προμηθεύει με εκατομμύρια δολάρια για να
βοηθήσει. (Αναφορά του Εμπορικού Ακόλουθου, Πρεσβεία των ΗΠΑ στο
Βερολίνο, Γερμανία, Ιανουάριος 1933, προς State Department,
Ουάσιγκτον.)
Το 1947 ο Heinrich Brüning, ο οποίος είχε διατελέσει καγκελάριος της
Γερμανίας κατά τα έτη 1930-1932, έστειλε απ’ την Αμερική μία επιστολή
στην Deutsche Rundschau: «Η χρηματοδότηση του ναζιστικού κόμματος από
πρόσωπα τα οποία δεν θα περίμενε ποτέ κανείς να το υποστηρίξουν, είναι
κεφάλαιο ιδιαίτερο. Εγώ δεν μίλησα ποτέ δημοσίως, όμως για το συμφέρον
της Γερμανίας ίσως θα ήταν αναγκαίο να το κάνω, για να αποκαλύψω πώς οι
ίδιοι τραπεζίτες, το φθινόπωρο του 1930, προσπάθησαν να επηρεάσουν τον
πρεσβευτή Sackett εναντίον της κυβέρνησής μου και υπέρ του Ναζιστικού
κόμματος…»
Τι εννοούσε με αυτές τις φράσεις ο Heinrich Brüning; Φυσικά δε
αναφερόταν στον Αμερικανό βιομήχανο Henry Ford, μια που εξαιτίας των
πεποιθήσεών του, ήταν φυσικό και αναμενόμενο να χρηματοδοτήσει τον
Χίτλερ. Ποια ήταν λοιπόν εκείνα τα πρόσωπα για τα οποία ο Heinrich
Brüning δεν μπόρεσε ποτέ να μιλήσει δημοσίως;
Είναι γνωστό πως τα είχε απαριθμήσει σε μία επιστολή του προς τον Winston Churchill το 1937: Από τον Οκτώβριο του 1928 οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του ναζιστικού κόμματος ήταν δύο από τους σημαντικότερους Ιουδαίους τραπεζίτες του Βερολίνου - και μάλιστα ο ένας εξ αυτών ήταν ο αρχηγός του σιωνιστικού κινήματος στην Γερμανία. Η επιστολή βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Syracuse, στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης (Dorothy Thompson collection of the George Arents Research Library), και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον το ακόλουθο απόσπασμά της: I didn't, and do not even today for understandable reasons, wish to reveal [that] from October 1928, the two largest regular contributors to the Nazi Party were the general managers of two of the largest Berlin banks, both of Jewish faith and one of them the leader of Zionism in Germany.
Είναι γνωστό πως τα είχε απαριθμήσει σε μία επιστολή του προς τον Winston Churchill το 1937: Από τον Οκτώβριο του 1928 οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του ναζιστικού κόμματος ήταν δύο από τους σημαντικότερους Ιουδαίους τραπεζίτες του Βερολίνου - και μάλιστα ο ένας εξ αυτών ήταν ο αρχηγός του σιωνιστικού κινήματος στην Γερμανία. Η επιστολή βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Syracuse, στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης (Dorothy Thompson collection of the George Arents Research Library), και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον το ακόλουθο απόσπασμά της: I didn't, and do not even today for understandable reasons, wish to reveal [that] from October 1928, the two largest regular contributors to the Nazi Party were the general managers of two of the largest Berlin banks, both of Jewish faith and one of them the leader of Zionism in Germany.





